(Japan) 30 th November | 2022 | Wednesday | 2:00:37 PM || (Nepal) 10:45:37 AM
 
 

"वाह ! हाम्रो जमानाको बिबाह" कठै ! अहिलेका बिहे !

निर्मल घिमिरे   POSTED ON : Wednesday, 09 March, 2022 | Views : 1960


गाडी चढेर जन्ती जाने र मन्दिरमा बिहे गर्ने हुँदैनथ्यो ।आँगन पोलेर छोरी दिनु/ बुहारी भित्राउनु सौभाग्य मानिन्थ्यो । दहीको ठेकी बोकेर "यति जना जन्ती आउँछन्" भन्ने खबर लिएर भत्खौरे जान्थे ।

अलि पछि आमाले रातो पछ्यौरीले ढाकेर छोरालाई दूध खुवाउँदै भन्थिन् - "आजबाट मेरो दूध छुट्यो, अब ठूलो भयौ । भाइ र माइको ऑसु नलिए ।" आमा रुन्थिन् ।  छोरो भावुक हुन्थ्यो । 

******

"लौ रागी हो ! जन्ती निस्किने बेला भो ! मङ्गलराग बजाओ ! नरसिंहा बजाओ ।" - आँगनमा बाजा बजे ।

कलश्यौली कन्याहरु अघि लागे । सुपारी चपाउँदै दुलाहा हिँड्यो । भोटो-कन्ननी गरेका दमिनी आमाहरुले आँगनमा बाटो छेके । हलो जोतेर वर्षभरीको अन्न भित्र्याइदिने घर्तिबुबाकी श्रीमतीले तहरोमा बाटो छेकिन् । 

"वरपीपलमा धजा चढाउ । पोखरीमा पैसो चढाऊ ।" प्रकृति पुजिइन् । 

"लौ हाम्रा स्यानालाई नि स्वास्नी चाहिनी भएछ, अस्ति  सम्म कट्टु नलाई हिँड्तो , कत्ती चाडै तीन तिघ्रे भैसकेछ,  जन्मेसि बढ्न कति बेर………!" - जन्तीमध्येको रसिक बोल्यो  ।  

"बुहारीका पाउजू बजेको घरमा वास्तुदोष हुँदैन । अब घरमा लच्छिन पस्ने भयो ।" - काशी पढेर फर्केका गुरु बोले । 

वरियात दुलहीका घरमा पुगेपछि माइती पक्षले जन्ती पर्सिन्थे । स्वयम्वर सकेर यज्ञमा लगेपछि जन्तीहरु भात खान जान्थे । 

"लौ ! सिखार चल्नीजति तल्ला गराँ जानोस । पाक्के नखानी फलाहारी यही गराँ बस्नोस् ।" 

मासु खानेजति तल्लो गरामा । नखानेहरु खाना पकाएकै गरामा । 

पाटा परेका बारीका कान्लामा गुन्द्री, पिर्का, थर्कटी ओच्छाएको हुन्थ्यो । बाहुनहरुले धोती फेरेर भात पकाएका हुन्थे । मासको दाल । फर्सीको तरकारी । पिँडालु र बोडिको अचार । मासका फुरौला । 

****

जन्तीहरु पङ्क्तिमा बसे । 

दुई जनाले डोकाभरि ल्याएर नेभारो, बडहरका ठूला ठूला पात गाँसेर बनाएको टपरी राखिदिए । बिचबिचमा पानीका लोहोटा राखिए । सुरुमा भात हाल्दै गए । अर्काले दाल हालिदिए । अर्काले तरकारी । अनि अचार । 

"लौ भाइ हो ! बल हालओ !!" लोहोटाको पानी टपरीमा घुमाउँदै बुढाहरु मन्त्र पढ्न थाले - ॐ भूपतये स्वाहा, भुवनपतये स्वाहा, भूतानाम् पतये स्वाहा, चित्राय स्वाहा, चित्रगुप्ताय स्वाहा …… !! 

पकापक खान सुरु भयो ।  

टपरोभरी सिखारको झोल र भात खान पाउँदा मांसाहारी खुशी । सेल, फलफूल, अर्सा, अनरसा, कसार अचार खान पाउँदा शाकाहारी खुशी । 

खाएपछि ठिटाहरु बाजाको तालमा नाच्न थाले । उता

 बुढाहरु गएर बेहुली पक्षका बुढाहरुसँग सिलोक बाच्न थाले - 

आठ् बिस् कोस् हनुमानले मुख धरी थर्थर् गराया तसै………

उद्यापन् हरिको नुवारन हुँदा बाजा बजे नौमती ……… ! 


******

कन्यादान भयो । सिन्दूर हालियो । साँझपख बेहुली अन्माइदिए । बाजा बजे । बेहुली रोइन् । ताम्दानमा बसेर कर्मघर गइन् । 

बाजाले बाटोघाटो गुन्जेको छ ।  रत्यौलीमा लुठो नाच्दै छ । 

"भाइ त ढुनुमुनु बरै,

कुन बहिनीले लाइच मोहनी !"

"ए मञा ! पोखरा झर,

मन भए धन कति लाउच र....!" 

आँगनमा रत्यौली गम्केर धुन्धान छ ।

*******  

जमाना फेरियो ।

बाइकमा जन्ती । उत्ताउलो मुन्नी बदनाम हुइ र शिला कि जवानी डान्स्, आधा ढाड देखिने पोइचोली लगाएका तरुनीहरू । तिनै पटाउने दाउका जँड्याहा जन्ती । फेसबूक आइ. डी. माग्दै पट्याउन कोसिस गर्दै गरेका तोरी अल्लारे । क्याटरिङले अजिना मोटो ठोकेर गलाएको खाना । बफे सिस्टम । 

कठै ! अहिलेका बिहे ।