(Japan) 3 rd July | 2022 | Sunday | 5:38:20 AM || (Nepal) 2:23:20 AM
 
 

‪जापानको आधिकारिक छाप (हान्को) संस्कृति भाइरस संक्रमणको जोखिम सावित हुन सक्छ‬

Sajina Moktan   POSTED ON : Saturday, 04 April, 2020 | Views : 4044

‪जापानको आधिकारिक छाप (हान्को) संस्कृति भाइरस संक्रमणको जोखिम सावित हुन सक्छ‬


‪टोकियो, जापान ।‬

‪जापानी व्यापार व्यवसायी वा कुनै पनि कार्यमा हान्को (छाप) यो युग सुहाउँदो जति छ, प्रगतिशील हुँदा हुँदै पनि कोरोना भाइरस संक्रमणको यो बेला भने असुरक्षित दृश्यको भान गराउँछ ।‬

‪जहाँ जुनसुकै सरकारी या गैरसरकारी कम्पनी, बैङ्क, स्कूल कलेज सबैमा व्यक्तिले कागजातमा आफ्नो आधिकारिक छाप लगाउनुपर्दछ । यो जापानको शैली र संस्कृति दुवै हो । ‬‪ ‬

‪टोकियो लगायत देशैभरीका धेरै जसो कम्पनीहरूले नोवेल कोरोनाभाइरसको संक्रमणको बीचमा टेलिवर्किङको तरिका  अपनाईरहेका छन् । जापानको कर्पोरेट संस्कृतिमा अनौंठो परम्परा अनुसार केही कामदारहरूले अझै कागजातमा आधिकारिक सिल जोड्न अफिसमा जानै पर्छ।‬

‪“म हरेक हप्ता अफिसमा कागजातमा छाप लगाउन आउँछु। यो समयको बर्बादी हो," टोकियोको एक प्रमुख निर्माण कम्पनीमा काम गर्ने एउटी महिला कर्मचारीले गुनासो गरे।माइनिची पत्रिकामा भनिएको छ ।‬

‪कम्पनीमा मार्चको शुरुमा काम थाल्दा उनी ४० बर्ष उमेरकी थिइन् । उनले हप्तामा एक वा दुई चोटि ३० मिनेटको रेल यात्रा गरेर आवेदन फाराममा अर्को सिलहरू प्राप्त गर्न अफिसमा अनिवार्य उपस्थित हुनुपर्दछ । जबकि उसको बसोबासको हिसावले टाढा छ । स्वाभाविक रूपमा, उनको कम्पनीको मालिक पनि ती कार्यालय र अन्य कागजातहरूको स्वीकृतिका लागि डकुमेन्टसको सुपर्भेक्षण र छाप लगाउन आउँछन्। समग्रमा त्यस्तो काम अफिसमा हप्तामा तीन देखि चार दिन गर्नुपर्दछ ।‬

‪यद्यपी महिलाले प्राविधिक रूपमा आफ्नो कम्प्युटरमा आवेदन फारमहरू भर्न सक्दछन् । कामदारहरूले त्यसलाई प्रिन्ट गरी छाप लगाई पठाउनु पर्छ। प्रत्येक कागजातलाई उनी, उनको मालिक र एकाउन्टेन्ट सहित पाँच व्यक्तिले छाप लगाउनु पर्छ।‬

‪उनको विचारमा टेलिवर्किङको केही सकारात्मक पक्षहरू पनि नभएको होइन तर यो महामारीको बेला खचाखच भरिएको ट्रेनहरूको यात्रा गर्नु ठिक छैन । उनको कार्यालयबाट बसोबासको दुरी कम यात्रामा पर्ने भएतापनि उनले आधिकारिक सील संस्कृतिलाई समयको बर्बादी भएको महशुस गर्छिन् र भन्छिन्, "टेलिवर्किङ प्रणाली नयाँ कोरोनाभाइरसको संक्रमित हुने जोखिम सिर्जना गर्ने तरीका हो तर म आशा गर्दछु यी पुरानो चलनहरू हटाइनेछ।"‬

‪टोकियो महानगरीय क्षेत्रका कम्पनीहरूको समूहले टाढाको कामलाई प्रबर्द्धन गर्न मार्चको शुरुमा भएको बैठकमा पनि यही मुद्दा उठेको बताइएको छ ।‬

‪ट्राईकिक तुलना साइटको टोक्योमा आधारित बेंचन रिपब्लिकका जनसम्पर्क अधिकारी ऐ हमामोटोले भने कि उनी पनि कम्तिमा हप्तामा एक पटक उनको कार्यालयमा जानु पर्छ।”हामी अफिसमा धाइरहनु पर्दछ जब हामीले कम्पनीका प्रतिनिधिहरुले जस्तै कागजातमा सम्झौता लिन आवश्यक पर्दछ। हुन त हामी केहि ग्राहकहरुसँग इलेक्ट्रोनिक करार गर्न सक्दछौं, तर अझै पनि केही ठूला फर्महरु र स्थानीय सरकारले कागज सम्झौताको आवश्यकतालाई अपनाइरहेका छन्," उनी भन्छिन्। ‬

‪बैठकमा कम्पनीको उदाहरणले यसका सम्झौताहरूको ७० प्रतिशत डिजिटलाइज गरिएको छ भने सीलको प्रयोग जतिसक्दो कम गरिएको थियो। टोकियोको मोफमोफ र सफ्टवेयर विकास कम्पनीले २०१५ देखि "क्लाउडसाईन" ई-सम्झौता सेवा प्रयोग गरिरहेको छ । प्रणालीका प्रयोगकर्ताहरूले उनीहरूका अनुबन्धहरू पीडीएफ ढाँचामा बदल्छन् र आफ्ना ग्राहकहरूसँग ईमेल मार्फत कुराकानी गर्छन्।‬

‪“प्रत्येक महिना सम्झौता कागजातहरूको दर्जनौं सेटहरू तयार गर्न औसत २० घण्टा सम्म चाहिन्छ। हामीसँग कागजको सम्झौता छ, ई-सम्झौताको प्रगतिले सीलिङ र प्रिन्टिङको समस्याबाट जोगिएको छ, हामीलाई ५ देखि १० घण्टाको बचत हुन्छ।” मोफमोफका एक सार्वजनिक सम्बन्ध अधिकारीले भनेका छन् ।‬

‪टोकियोमा आधारित टर्मिनल फर्म पेपरलोगिक कम्पनीले मार्चमा गरेको एउटा सर्वेक्षणमा १११ जनालाई लक्षित गरेको थियो जुन टोकियोमा रहेको पुस्तक र सम्झौताहरू डिजिटलीकरणको लागि प्रणाली उपलब्ध गराइएको थियो। दुर्गममा कामको बारेमा सब भन्दा धेरै चुनौती भनेको "अरूसँग कुराकानी गर्नमा कठिनाई हो।"  र त्यसपछि "छाप लगाउनु।"‬

‪गत नोभेम्बरमा १ सय ११ कार्यालयका कामदारहरूलाई लक्षित गरी गरिएको सर्वेक्षणमा ७० प्रतिशत उत्तरदाताहरूले छापहरू "बोझ" भएको महसुस गरेको बाटएका थिए ।  कतिपयले सीललाई समर्थन गरेका थिए, उनीहरूले "मर्यादाको प्रतिनिधित्व गर्छन्" भनेका थिए, भने आधा उत्तरदाताहरूले ई-सम्झौतामा प्रभावकारीता औंल्याएका थिए । जुन प्रमाणीकरणको माध्यमको रूपमा छापको भूमिका कम हुनु सहितका कारणहरू उल्लेख गरेका थिए।‬

‪कानुनी रूपमा भन्नुपर्दा, धेरै कर्पोरेट कागजातहरू पहिले नै १९९८ मा लागू गरिएको इलेक्ट्रोनिक पुस्तकहरू र कागजात संरक्षण कानून २००५ मा लागू गरिएको तथाकथित ई-कागजात कानून अन्तर्गत डिजिटलीकरण गर्न अनुमति दिइएको थियो ।

जुन प्रणालीले कागजातहरूको कम्प्युटरमा सुरक्षित राख्न र राख्ने व्यवस्थालाई अनुमति दिएको थियो । जुन यी कानूनहरूले व्यापार व्यवसाय संग सम्बन्धित कर्पोरेट कागजातहरूको ९० प्रतिशतलाई समेट्छ भनिएको छ ।‬

‪इलेक्ट्रोनिक प्रविधी र जापानका डिजिटलीकरणको यो कानुनी प्रक्रिया र अभ्यासलाई मध्यनजर गर्दा कोरोना भाइरसको जोखिम नियन्त्रण गर्ने कुरालाई अझ ध्यानमा राखेर निकट भविष्यमा नै सतप्रतिशत डिजिटलीकृत प्रणाली लागू गर्न सकिने कुरालाई नकार्न सकिन्न ।‬

‪त्यसो भयो भने प्रतिनिधि आवाजको रुपमा आएको ति महिला जस्ता हजारौँ कामदार र अफिसरहरुले समयको खर्चलाई बचाएर व्यस्त जीवनलाई केही आरामको लागि समय निकाल्न पो सक्लान् कि ?‬

‪यदी यसो भयो भने ट्रेनमा निदाउनुपर्ने, स्ट्रेसलाई कम गराएर पक्कै मेशिन झै काम गर्ने जापानीहरुको दैनिकीमा केही क्रान्ति आउने विश्वाश गर्न सकिन्छ ।‬